Wszystkie wpisy: Działalność gospodarcza

weksel in blanco, porzumienie wekslowe

Weksel in blanco, czyli sposób na zabezpieczenie Twojej wierzytelności

W obrocie gospodarczym coraz większą uwagę przywiązuję się do wszelkiego rodzaju instrumentów chroniących wierzyciela przed niewypłacalnym dłużnikami. Najpopularniejszymi formami są poręczenie, zastaw oraz hipoteka na nieruchomości. Każdy kto starał się o kredyt bankowy lub dofinansowanie spotkał się z takimi formami zabezpieczeń.

W dzisiejszym artykule przeczytasz na temat innego sposobu ochrony, a mianowicie o wekslu in blanco. Podobnie jak wcześniej wymienione metody stosowany jest w obrocie gospodarczym głównie przez instytucje kredytowe, podmioty finansujące podejmowanie działalności gospodarczej (np. Urząd Pracy) oraz przedsiębiorców.

Czym jest weksel in blanco?

Na samym początku zastanówmy się czym jest weksel. W moim przypadku, pierwsze skojarzenie jakie przychodzi mi na myśl, to urzędowy blankiet z wykropkowanymi miejscami do wypełnienia. Częściowo się zgadza, jednak takich druków nie ma już od 2007 roku, wraz z zlikwidowaniem opłaty skarbowej od weksli.

W ustawie o prawie wekslowym nie znajdziesz wprost wskazanej definicji. Zostały tam tylko wymienione elementy obligatoryjne świadczące o posiadaniu przymiotu weksla przez dany dokument. Polski ustawodawca stwierdził, że powinien on zawierać:

  1. nazwę “weksel” w samym tekście dokumentu, w języku, w jakim go wystawiono,
  2. polecenie bezwarunkowe zapłacenia oznaczonej sumy pieniężnej,
  3. nazwisko osoby, która ma zapłacić,
  4. oznaczenie terminu płatności,
  5. oznaczenie miejsca płatności,
  6. nazwisko osoby, na której rzecz lub na której zlecenie zapłata ma być dokonana,
  7. oznaczenie daty i miejsca wystawienia wekslu,
  8. podpis wystawcy wekslu.

Znając podstawowe elementy składowe, można pokusić się o sformułowanie podstawowej definicji. Weksel to dokument skonstruowany w sposób ustalony przez prawo wekslowe, zawierający polecenie zapłacenia sumy pieniężnej na rzecz określonej osoby, we wskazanym miejscu i czasie.

Można wyróżnić dwa podstawowe rodzaje weksli:

a) weksel własny – wystawca zobowiązuje się do zapłaty określonej sumy pieniężnej

b) weksel trasowany – wystawca, kieruje do osoby trzeciej (tzw. trasata) polecenie zapłaty określonej sumy pieniężnej

weksel in blanco, porzumienie wekslowe

Zakres przedmiotowy dzisiejszego artykułu dotyczy weksla własnego o wiele częściej stosowanego w praktyce. Pomocne w lepszym zrozumieniu istoty tej konstrukcji prawnej będzie przedstawienie kolejnego podziału ze względu na zawartość:

a) weksel zupełny – w momencie wystawienia zawiera wszystkie elementy wymagane przez prawo wekslowe

b) weksel niezupełny – w momencie wystawienia nie zawiera wszystkich elementów wymaganych przez prawo wekslowe.

Weksel in blanco to potoczne określenie weksla niezupełnego. Pamiętaj, że brak jednego z elementów wskazanych przez ustawodawcę co do zasady skutkuje nieważnością zobowiązania w nim zawartego. Skoro tak, to dlaczego weksel in blanco jest ważny? Zastosowanie tej konstrukcji stanowi wyjątek od zasady i jest możliwe dzięki wprowadzeniu dodatkowego wymogu w postaci sporządzenia porozumienia wekslowego (zwanego często niepoprawnie deklaracją wekslową). W tym dokumencie strony uzgadniają warunki uzupełnienia weksla.

Przykład

Pan Marcin uzyskał dotację z Urzędu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej w kwocie 20 000 zł. W umowie dotyczącej tychże środków postanowiono, że Pan Marcin wystawi weksel in blanco w takiej samej wysokości. Ponadto w porozumieniu wekslowym wskazano warunki, których spełnienie będzie uprawniało remitenta do wypełnienia weksla, m.in. niepodjęcie prowadzenia działalności gospodarczej w terminie 3 miesięcy od uzyskania dotacji, wykorzystanie przyznanych środków niezgodnie z przeznaczeniem czy zakupienie maszyn i urządzeń innych niż określone w umowie. Dwa miesiące później, podczas kontroli okazało się, że pod wskazanym w umowie adresie nie funkcjonuje żadna firma. W takich okolicznościach UP będzie mógł wypełnić weksel zgodnie z zawartym porozumieniem.

 W przytoczonym przykładzie przedstawiłem sposób zastosowania weksla w obrocie gospodarczym – został on wykorzystany w celu zabezpieczenia prawidłowego spożytkowania przyznanych środków przez p. Marcina. Następną czynnością powinno być zawiadomienie wystawcy o uzupełnieniu weksla i wezwanie do jego zapłaty. Jeżeli tak się nie stanie to, można złożyć pozew o wydanie nakazu zapłaty.

Istotnym argumentem za wyborem takiej drogi jest wysokość opłaty od pozwu, która w przypadku postępowania nakazowego wynosi 1/4 opłaty stosunkowej. Co więcej, zgodnie z brzmieniem przepisu:

Wydając nakaz zapłaty sąd orzeka, że pozwany ma w ciągu dwóch tygodni od dnia doręczenia nakazu zaspokoić roszczenie w całości wraz z kosztami albo wnieść w tym terminie zarzuty. (art 491 § 1 k.p.c.)

Mówiąc wprost, jeżeli  w ciągu 2 tygodni od doręczenia nakazu nie zostanie spłacony dług wierzyciela, to nakaz ten jest natychmiast wykonalny – stanowi tytuł egzekucyjny (podstawa: art. 777 § 1 pkt 1 k.p.c.). Kolejną czynnością będzie wystąpienie do sądu o nadanie klauzuli wykonalności pozwalającej na wszczęcie egzekucji sądowej.

Zastosowanie weksli w praktyce z całą pewnością nie należy do łatwych zadań. Osoba posługująca się takim dokumentem powinna posiadać odpowiednią wiedzę m.in. na temat sposobu przedstawienia weksla do zapłaty, tworzenia porozumienia wekslowego, skutków złożenia podpisu w określonym miejscu czy samego postępowania nakazowego.

Jedno jest pewne – umiejętność zabezpieczenia swoich wierzytelności to jedna z kluczowych kompetencji każdego przedsiębiorcy. Trzeba się nastawić, że co pewien czas na horyzoncie będą pojawiać się nieuczciwi kontrahenci. Stosowanie różnych form zabezpieczeń pozwoli na uniknięcie lub złagodzenie negatywnych konsekwencji. Zasada ograniczonego zaufania w kontaktach biznesowych to jedna z fundamentalnych zasad. Wprowadzenie odpowiednich instrumentów prawnych do zawieranych umów przyczyni się do poprawy Twojej pozycji w przypadku zaistnienia konfliktu. Warto pomyśleć o tym wcześniej i spać spokojnie.

Bądź profesjonalistą, wybieraj świadomie.

Prawnik przedsiębiorców
K.

zawieszenie, działalność gospodarcza,

Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej

Niekiedy pewne zdarzenia w życiu przedsiębiorcy zmuszają go do czasowego zaprzestania prowadzonej działalności.  Takimi przypadkami są np. ciąża, choroba czy wyjazd za granicę. Problem ten dotyczy głównie jednoosobowych działalności gospodarczych, gdyż w takich firmach ciężar wykonania określanej pracy lub zarządzania, spoczywa na barkach osoby będącej jej założycielem.

Wychodząc na przeciw takim sytuacjom w 2008 r. wprowadzono instytucję zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej. Regulacja ta znalazła swoje miejsce w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej. Mogą z niej korzystać wszyscy przedsiębiorcy, bez względu na obraną szatę prawną, czyli zarówna spółka jawna, akcyjna czy wspominania wcześniej j.d.g. Przyjrzyjmy się teraz bliżej konkretnym przepisom.

Jakie warunki należy spełnić?

Podstawową warunkiem jest niezatrudnianie pracowników. Od razu rodzi się w głowie pytanie – co autor miał na myśli? Czy dotyczy to tylko pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, czy także dyspozycją przepisu zostały objęte umowy cywilnoprawne (np. umowa zlecenia)? Okazuję się, że legislator (tworzący prawo) miał na myśli pracowników w rozumieniu kodeksu pracy tj.:

Pracownikiem jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę.

Podsumowując, jeżeli przedsiębiorca zatrudnia osobę na podstawie umowy cywilnoprawnej np. umowa zlecenia czy dzieło, to przysługuje mu uprawnienie do zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej. W przypadku, gdy zawarł z kimś umowę o pracę, to traci prawo do skorzystania z tej możliwości.

zawieszenie, działalność gospodarcza,

pixabay

Jakie dokumenty należy złożyć?

Podstawową czynnością, jaką należy wykonać będzie złożenie właściwego formularza w jednostce prowadzącej rejestr określonej działalności. W przypadku jednoosobowej działalności gospodarczej będzie to formularz CEIDG-1 (dostępny tutaj), który należy złożyć do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Jest to ten sam wniosek, który składasz przy rejestracji swojej firmy w CEIDG. Natomiast w przypadku spółek prawa handlowego konieczne będzie wypełnienie wniosku KRS-Z62 (dostępny tutaj).

Złożenie wniosku o wpis do CEIDG spowoduje automatyczne przekazanie informacji do ZUS. W rezultacie wnioskodawca nie musi składać dodatkowych pism w innych urzędach. Natomiast w przypadku spółek handlowych poza wnioskiem złożonym we właściwym sądzie rejestrowym konieczne będzie także powiadomienie innych podmiotów np. naczelnika  właściwego urzędu skarbowego.

Ponadto konieczne będzie także dołączenie oświadczenia o niezatrudnianiu pracowników. W dokumencie tym powinna znaleźć się informacja, że aktualnie wnioskodawca nie zatrudnia żadnego pracownika na podstawie określonej w kodeksie pracy. W związku z tym spełnia wymóg stawiany przez ustawę.

Ile to kosztuje?

Jeżeli w przyszłości chciałbyś skorzystać z tej możliwości, to mam dla Ciebie dobrą wiadomość. Zawieszenie jest całkowicie bezpłatne. W zakresie dotyczącym spółek handlowych postanowiono, że wniosek o wpis tejże informacji nie podlega opłatom sądowym, a także nie podlega ogłoszeniu w Monitorze Sądowym i Gospodarczym (łącznie jest to oszczędność 350 zł w przypadku sp. z o.o.).

Na jaki okres można zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej?

Zgodnie z brzmieniem ustawy wykonywanie działalności gospodarczej zawiesza się na okres od 30 dni do 24 miesięcy. Można tego dokonać wielokrotnie – ustawa nie wprowadza w tym obszarze ograniczeń. W sytuacji, gdy przedsiębiorca prowadzi działalność co najmniej 6 miesięcy i nie zatrudnia pracowników to może wydłużyć ten okres do 3 lat w celu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem.

Jeżeli dziecko z powodu stanu zdrowia potwierdzonego orzeczeniem o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności wymaga osobistej opieki prowadzącej działalność to można zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej do 6 lat.

Jakie czynności może podejmować przedsiębiorca w czasie zawieszenia?

Ustawodawca, w tym zakresie ułatwia przedsiębiorcy zadanie i wprowadza katalog dozwolonych czynności. W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca:

1) ma prawo wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,

2) ma prawo przyjmować należności lub obowiązek regulować zobowiązania, powstałe przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej,

3) ma prawo zbywać własne środki trwałe i wyposażenie,

4) ma prawo albo obowiązek uczestniczyć w postępowaniach sądowych, postępowaniach podatkowych i administracyjnych związanych z działalnością gospodarczą wykonywaną przed zawieszeniem wykonywania działalności gospodarczej,

5) wykonuje wszelkie obowiązki nakazane przepisami prawa,

6) ma prawo osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed zawieszeniem wykonywania działalności gospodarczej,

7) może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą.

W związku z powyższym, przedsiębiorca może dokonywać bieżących czynności, które mają na celu zachowanie majątku firmy i załatwienie praw powstałych na skutek wcześniej podjętych decyzji . Oprócz tego, w pkt 7 zostało wskazane, że możliwa jest w tym czasie kontrola, co trzeba uznać za racjonalne rozwiązanie – niepozwalające przedsiębiorcom na prowadzenie działalności gospodarczej z obejściem obowiązku odprowadzania składek.
 .
Czy w okresie zawieszenia przedsiębiorca zobowiązany jest do odprowadzania składek do ZUS i składki zdrowotnej?
 
Złożenie wniosku do CEIDG wywoła skutki w zakresie dotyczącym składek na ubezpieczenia społeczne i składki zdrowotnej, a mianowicie w tym okresie przedsiębiorca nie jest zobowiązany do ich odprowadzania. Przedsiębiorca może zdecydować się na dobrowolne opłacanie składki emerytalno-rentowej i zdrowotnej.
.

Czy warto?

Według mnie zdecydowanie tak. Umiejętne wykorzystanie tej instytucji może przyczynić się do rewitalizacji przedsiębiorstwa. Przeznacz ten czas np. na opracowanie nowej strategii działania, przeprowadzenia dokładnej analizy rynku czy przygotowania firmy do zmiany profilu działalności. Tak naprawdę nie istnieje żaden przymus działania, ponieważ wniosek nie wymaga żadnego uzasadnienia.

Oczywiście nie zachęcam Cię do korzystania z tej opcji. Pamiętaj, że istnieje taka instytucja i możesz jej użyć. Świadomość swoich praw zdecydowanie pomoże Tobie i Twojej firmie w konkurowaniu na rynku. Możesz to także potraktować, jako element budowania przewagi rynkowej nad swoimi oponentami.

Bądź profesjonalistą, wybieraj świadomie.

Prawnik przedsiębiorców
K.

Obligacje – sposób na finansowanie twojej firmy

Obligacje – sposób na finansowanie twojej firmy

Niemal każda firma na początku swojej działalności ma problemy na płaszczyźnie finansowej. Mówiąc wprost – potrzebuje pieniędzy na start. Sposobów na finansowanie jest naprawdę dużo. Trzeba jedynie dobrze poszukać i wybrać sposób najlepiej nam odpowiadający. Wyłożenie własnych środków wydaję się najbardziej racjonalnym rozwiązaniem. Niestety, w przypadku inwestycji na większą skalę takie fundusze mogą okazać się niewystarczające.

konstytucja biznesu, prawo przedsiébiorców

Konstytucja biznesu – 10 najważniejszych zmian dla przedsiębiorców

Każdy z nas doskonale wie, że ustrój prawny i zachęty podatkowe wpływają pozytywnie na wizerunek państwa w oczach inwestorów. Stworzenie warunków przyjaznych przedsiębiorcy z pewnością nie jest prostym zadaniem, zwłaszcza gdy oczekiwania społeczeństwa są co najmniej wysokie. Polscy politycy podjęli właśnie próbę wprowadzenia takiego modelu w życie. Ułatwienia mają dotyczyć m.in. kwestii  prawnych, podatkowych i administracyjnych.

W dniach 17-18 listopada 2016 roku w Centrum Wystawienniczo-Kongresowym w Jasionce nieopodal Rzeszowa odbył się Kongres 590. Uczestniczyli w nim przedstawiciele świata biznesu, nauki i polityki. Na stronach wydarzenia możemy przeczytać:

“Idea KONGRESU 590 jest spójna z wizją państwa, którego bogactwo ma być powiększane w oparciu o własne zasoby, zarówno ludzkie, jak i naturalne. Jeśli chce się przyciągnąć kapitał zagraniczny, należy dostrzec potrzebę wzmocnienia pozycji polskich przedsiębiorców. Przez lata nie mogli oni liczyć na odpowiednie traktowanie przez własny rząd. KONGRES 590 to forum wymiany idei i doświadczeń polskich specjalistów (…). Dyskusje panelistów wytyczą nowe kierunki rozwoju – wspólną koncepcję prac nad wzrostem ekonomicznym i awansem Polski w gospodarczej hierarchii Europy i świata.”

W drugim dniu jednym z przemawiających był minister rozwoju i finansów Mateusz Morawiecki. W swoim wystąpieniu przedstawił autorską koncepcję na rozwój Polski “…w gospodarczej hierarchii Europy i Świata”. Pakiet zmian gospodarczych został ochrzczony jako Konstytucja Biznesu. Jednym z elementów takiego pakietu jest nowe Prawo przedsiębiorców w miejsce obowiązującej ciągle Ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Poniżej wskażę i krótko opiszę kluczowe postanowienia.

konstytucja dla biznesu, prawo dla przedsiębiorców

GDJ | Pixabay

 

Prawo przedsiębiorców

1) Wprowadzenie pojęcia “działalności nierejestrowanej”

Nie stanowi działalności gospodarczej działalność wykonywana przez osobę fizyczną, która nie jest ujawniona w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i jej przychód z tej działalności nie przekracza w żadnym miesiącu 50%kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2016 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę. (art.5.1)

Od 1 stycznia 2017 r. minimalne wynagrodzenie za pracą zostało ustalone na poziomie 2000 zł. W związku z tym, że przychód nie może przekraczać 50 % tegoż wynagrodzenia to miesięczne przychody do kwoty 1000 zł nie będą uznawane jako działalność gospodarcza.

Jest to bardzo dobra wiadomość dla osób, które osiągają swoje dochody w sposób nieregularny, niezorganizowany i w dłuższym horyzoncie czasowym nie planują założyć własnej firmy, a więc skala działalności jest znacznie ograniczona. W szczególności ma to dotyczyć drobnego handlu oraz dorywczo świadczonych usług (np. sporadycznie udzielane korepetycje).

2) Ulga na start

Przedsiębiorca będący osobą fizyczną, który podejmuje działalność gospodarczą po raz pierwszy albo podejmuje ją ponownie po upływie co najmniej 60 miesięcy i nie wykonuje jej dla pracodawcy, na rzecz którego przed dniem rozpoczęcia działalności gospodarczej, w bieżącym lub poprzednim roku kalendarzowym wykonywał w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy czynności wchodzące w zakres wykonywanej działalności gospodarcze, przez okres 6 miesięcy nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym. (art.21)

Osoba zakładająca własną firmę przez pierwsze 6 miesięcy prowadzenia działalności nie będzie zobowiązana do odprowadzania składek do ZUS. Jest to bardzo dobra wiadomość dla wszystkich nieposiadających odpowiednio wysokiego kapitału. Trzeba zauważyć, że ze zwolnienia zostaną wyłączone podmioty zmieniające podstawę zatrudnienia np. z umowy zlecenia/umowy o pracę na jednoosobową działalność gospodarczą, czyli przejdą na tzw. samozatrudnienie i dalej będą świadczyć usługi na rzecz dawnego pracodawcy. Ogólnie rozwiązanie na duży plus.

3) Odformalizowanie komunikacji na linii przedsiębiorca-urząd

Jeżeli przepis szczególny nie wymaga formy pisemnej, organ za zgodą przedsiębiorcy może dokonywać czynności ustanie, telefonicznie lub za pomocą innych środków łączności, utrwalając w aktach zgodę przedsiębiorcy i treść dokonanej czynności. (art.29.1)

Jeśli wymagana jest forma pisemna, na wniosek lub za zgodą przedsiębiorcy organ doręcza pismo za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną, na podany przez przedsiębiorcę adres. (art.29.2)

Powyższa regulacja umożliwia przedsiębiorcy załatwienie sprawy w urzędzie przez telefon, e-mail lub za pomocą innych środków komunikacji. Wystarczy wniosek lub zgoda, aby kontaktować się w ten sposób. Niezłe udogodnienie dla wszystkich zabieganych i nielubiących wizyt w urzędach państwowych. Wyobraź sobie, że porozumiewasz się z urzędem używając Skype, Messenger albo Gadu-Gadu. Brzmi ciekawie, czyż nie? Zobaczymy jak to będzie funkcjonować w praktyce.

4) Powołanie Rzecznika Przedsiębiorców

Rzecznik Przedsiębiorców stoi na straży praw przedsiębiorców określonych w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, niniejszej ustawie i innych przepisach prawa. (art.74)

Kolejny obok Prezesa UOKiK organ państwowy mający chronić interesy przedsiębiorców. Ciekawe jak będzie wyglądać współpraca między nimi, podział obowiązków, zakres kompetencji itp. Szczegółowe regulacje mają znaleźć się w odrębnej ustawie.

5) Wprowadzenie instytucji “objaśnień prawnych”

Właściwi ministrowie oraz organy upoważnione ustawowo do opracowywania i przedkładania Radzie Ministrów projektów aktów prawnych dążą do zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa z zakresu działalności gospodarczej, w szczególności wydając z urzędu lub na wniosek Rzecznika Przedsiębiorców ogólne wyjaśnienia przepisów w zakresie działalności gospodarczej, dotyczące praktycznego stosowania tych przepisów (objaśnienia prawne), przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów, Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. (art. 34.1)

Podobna instytucja funkcjonuje już w prawie podatkowym, czyli tzw. interpretacje ogólne. W przypadku przedsiębiorców organem uprawnionym do złożenia właściwego wniosku jest Rzecznik Przedsiębiorców. Za jego pośrednictwem przedsiębiorca będzie mógł ubiegać się o wyjaśnienie konkretnych przepisów niniejszej ustawy. Co ważne, uzyskane objaśnienia prawne będą skuteczne także wobec pozostałych przedsiębiorców, nieskładających wniosku.

6) Likwidacja numeru REGON

W kontaktach z urzędem przedsiębiorca będzie posługiwał się NIP. Natomiast REGON zostanie docelowy zlikwidowany. Cytując klasyka: „Nie należy mnożyć bytów ponad potrzebę”.

7) Likwidacja zgód oraz licencji jako form reglamentacji działalności gospodarczej

Wymienione formy reglamentacji zostaną zlikwidowane. Powstaje pytanie co dalej z działalnością która była objętą ww. ograniczeniami? Staną się przedmiotem zezwoleń lub wpisów do działalności regulowanej? Dowiemy się niebawem.

8) Wydawanie zezwoleń w trybie “milczącej zgody”

Jeżeli przepis szczególny nie przewiduje wydania zezwolenia w trybie milczącego załatwienia sprawy, do wydania takiego zezwolenia stosuje się przepisy Rozdziału 8a Działu II (…) – Kodeks postępowania administracyjnego. (art.24)

Głównym założeniem tego przepisu jest umożliwienia wykonywania działalności gospodarczej objętej reglamentacją w przypadku braku reakcji organu. Mianowicie, jeżeli organ nie zajmie stanowiska we właściwym terminie domniemywa się, że rozpatrzył wniosek pozytywnie – wydał zezwolenie.

9) Możliwość bezterminowego zawieszenia działalności

Przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres nie krótszy niż 30 dni, na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

Obecnie także istnieje możliwość zawieszenia działalności, z tym że jej górna granica została określona w ustawie. Niniejszy przepis wprowadza możliwość wstrzymania się od prowadzenia firmy na czas nieokreślony, bezterminowo.

10) Nowa definicja przedsiębiorcy i  działalności gospodarczej

Przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, wykonująca działalność gospodarczą. (art.4.1.)

Działalnością gospodarczą jest zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana samodzielnie w sposób ciągły. (art.3.)

Znaczne uproszczenie definicji. Nikt nie powinien mieć problemów ze zrozumieniem tych przesłanek.

Według mnie są to najważniejsze zmiany. Na wstępie projektu ustawy Prawo przedsiębiorców zostały również wymienione podstawowe zasady na jakich opierać będzie się współpraca pomiędzy przedsiębiorcami, a administracją państwową. Celowo nie poruszyłem tutaj tych kwestii. Większość z nich z powodzeniem można wyinterpretować z Konstytucji RP, orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Podsumowując, projekt zmian zmierza w dobrym kierunku. Zastosowane rozwiązania mogą realnie przełożyć się na wzrost liczby zakładanych działalności gospodarczych. Kluczową rolę może odegrać zwolnienie ze składek na ubezpieczenia społeczne w pierwszym półroczu działalności. Ponadto sama redakcja i kompozycja ustawy jest naprawdę bardzo prosta i przejrzysta. Nawet osoba nieposiadająca wiedzy prawniczej nie powinna mieć problemu ze zrozumieniem konkretnych przepisów. W jakim kształcie ustawa wejdzie w życie? Czy zostaną wprowadzone poprawki? Wkrótce się dowiemy.

Pełny tekst nowego prawa dla przedsiębiorców znajdziesz tutaj.

jednoosobowa działalność gospodarcza, jdg, zakładanie

Jak założyć jednoosobową działalność gospodarczą? cz. II

Kolejny wpis dotyczący tematyki zakładania jednoosobowej działalności gospodarczej. Tym razem skupimy się na umowach, które jako rozpoczynający swoją działalność będziesz zobowiązany zawrzeć. Oczywiście liczba oraz rodzaj podpisywanych kontraktów zależna będzie od branży w jakiej przyjdzie Ci konkurować. Bez względu na to, posiadanie pewnego zasobu wiedzy prawniczej znacznie ułatwi Ci funkcjonowanie i wzmocni pozycję w przyszłych negocjacjach.

Konstruowanie umowy od początku z pewnością nie jest zadaniem prostym. Wymaga wiedzy i doświadczenia, a Ty przecież dopiero zaczynasz. Dobrym rozwiązaniem jest zaczerpnięcie rady od osób prowadzących już własny biznes – członków rodziny, przyjaciół, znajomych. Na pewno chętnie podzielą się swoimi spostrzeżeniami.

Umowa najmu

Przechodzimy do konkretów. Do prowadzenia swojej działalności będziesz potrzebował lokalu, który umożliwi obsługiwanie klientów i załatwianie bieżących spraw. W związku z tym jedną z pierwszych umów jaką przyjdzie Tobie podpisać będzie umowa najmu. Jest to umowa cywilnoprawna, uregulowana w kodeksie cywilnym.

Przy zawieraniu takiej umowy zwróć szczególną uwagę na oznaczenie stron, a więc jak opisany jest wynajmujący (właściciel lub inny podmiot posiadający prawa do lokalu) oraz najemca (osoba korzystająca z mieszkania). Jest to część tzw. komparycji umowy. Dane stron powinny znajdować się na jej samym początku. Z praktyki wiem, że duże trudności sprawia przedsiębiorcom prawidłowe oznaczenie osoby prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą. Zobrazuje to na przykładzie.

Pan Marek Kowalski będący grafikiem komputerowym prowadzi JDG pod firmą “Marex Marek Kowalski“. W celu dalszego rozwoju swojego biznesu zamierza wynająć lokal w centrum miasta Kraków. Wynajmującym jest  spółka “Mieszkania sp.z o.o.

W jaki sposób dokonać prawidłowego wskazania stron umowy? Czy w przypadku JDG “Marex Marek Kowalski” jest podmiotem zawierającym umowę? Jakie informacje powinny znaleźć się w po stronie spółki?

Odpowiedź na powyższe pytania wymaga zbadania podmiotowości prawnej ww. podmiotów.  W przypadku spółki Mieszkania sp. z o.o. sprawa jest jasna, gdyż kodeks handlowy wprost nadaje spółkom kapitałowym osobowość prawną. Natomiast w przypadku JDG nie znajdziemy adekwatnego przepisu. W rezultacie nie istnieje osobny byt prawny zdolny do zaciągania zobowiązań i ponoszenia odpowiedzialności. Umowa podpisywana jest z osobą fizyczną, czyli Panem Markiem Kowalskim, a nie z ”Marex Marek Kowalski

Poniżej przykład właściwego oznaczenia stron:

UMOWA NAJMU

zawarta dnia …. w Krakowie

pomiędzy:

Mieszkania spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Krakowie przy ul. Karmelickiej X, .. – …. Kraków,  zarejestrowaną w rejestrze przedsiębiorców prowadzonym przez  Sąd Rejonowy dla … w Krakowie, XI Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS … , NIP: .. , REGON: … , reprezentowaną przez Iksińskiego – członka zarządu spółki

dalej zwaną “Wynajmującym”,

a

Markiem Kowalskim  zamieszkałym w Krakowie przy ul. Grodzkiej X, .. – … Kraków, legitymującym się dowodem osobistym o serii i numerze …. , PESEL: … , NIP: … , REGON: … , prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą “Marex Marek Kowalski” i wpisanym do Centralnej Ewidencji i Informacji  o Działalności pod numerem … , działającym we własnym imieniu

dalej zwanym “Najemcą”

Pewnie zastanawiasz skąd masz znaleźć numer swojego wpisu w CEIDG? To bardzo proste, jest nim twój NIP. Jeżeli w przyszłości powstanie spór z drugą  stroną transakcji, właściwe jej określenie w kontrakcie spowoduje, że nie będziesz miał problemów ze wskazaniem pozwanego w piśmie procesowym. Jest to przede wszystkim duża oszczędność czasu i nerwów. Ponadto świadczy to o twoim profesjonalizmie, co buduje już na samym początku twój wizerunek w oczach kontrahenta. Zastanów się czy będąc właścicielem dobrze prosperującej firmy chciałbyś dokonać transakcji z kimś niepotrafiącym nawet poprawnie oznaczyć siebie i swojej działalności?

Następne kluczowe postanowienia to te dotyczące przedmiotu najmu, a więc lokalu. Ustal wraz ze swoim kontrahentem bardzo precyzyjnie gdzie, co i na jaki okres wynajmujesz. Jeżeli jest to konkretne pomieszczenie wskaż jego powierzchnię, urządzenia znajdujące się na wyposażeniu i wskaż ich stan.

Przy najmie strony często zastrzegają kaucję. Jej celem jest zabezpieczenie potencjalnych szkód powstałych w lokalu. Jest ona zwracana w po zakończenia okresu najmu. W tym punkcie zwróć uwagę na termin jej zwrotu, a więc w ciągu jakiego okresu od wydania lokalu zostaną zwrócone wpłacone pieniądze. Warto również zastrzec, że wszelkie wydatki poniesione na pokrycie kosztów usunięcia powstałych uszkodzeń muszą zostać należycie udokumentowane np. w postaci faktur, rachunków. Wtedy będziesz mógł zapobiec sytuacji, w której wynajmujący bezpodstawnie potrąci część kaucji.

Kolejnym ważnym aspektem najmu lokalu pod działalność gospodarczą jest określenie terminu wypowiedzenia umowy. Sprawdź czy w części dotyczącej wypowiedzenia umowy nie znajdują się zastrzeżenia w praktyce uniemożliwiające dokonanie tej czynności np. kary umowne. Również po stronie wynajmującego mogą znajdować się postanowienia zbytnio rozszerzające jego uprawnienia do rozwiązania umowy – przyjrzyj się temu szczegółowo.

Specjalnie nie poruszałem kwestii związanych z określaniem wysokości czynszu. Wszelkie uzgodnienia stron w tym przedmiocie mają bardzo indywidualny charakter i niezwykle trudno jest wskazać przewodnie zasady, którymi powinieneś się kierować. Z pewnością zwróć uwagę na warunki na podstawie jakich wynajmujący będzie uprawniony od podniesienia jego wysokości i częstotliwość takich zmian.

Podatek od nieruchomości

Co do zasady podatkiem od nieruchomości obciążony jest właściciel. W sytuacji kiedy jesteś najemcą nie płacisz nic z tego tytułu. Jednak część osób decyduje się na prowadzenie firmy we własnym mieszkaniu. Dzięki temu mogą znacznie obniżyć koszty działalności.  Jest to szczególnie istotne gdy baza klientów nie jest wystarczająco rozbudowa, a rentowność przedsiębiorstwa nie pozwala na ponoszenie dodatkowych wydatków. Warto rozważyć taką możliwość, w szczególności kiedy charakter pracy na to pozwala.

Kiedy zdecydujesz się na wykorzystanie tzw. własnych czterech ścian będziesz zobowiązany do zgłoszenia tego faktu w urzędzie gminy. Konieczne będzie złożenie Deklaracji na podatek od nieruchomości, czyli formularza DN-1 (kliknij tutaj), w której wskażemy powierzchnie wykorzystywanego mieszkania na cele prowadzenia firmy.

Jedną z wad tego rozwiązania jest płacenie wyższego podatku od nieruchomości w porównaniu, kiedy jest ono wykorzystywane tylko na cele mieszkania. Wysokość stawki za 1m2 ustala rada gminy.

Rachunek bankowy

Ustawodawca nie nakłada na przedsiębiorcę posiadania odrębnego rachunku bankowego dla firmy. Jeżeli posiadasz prywatny rachunek oszczędnościowo-rozliczeniowy z powodzeniem możesz wykorzystać go do działalności komercyjnej. Nie polecam jednak takiego połączenia. Po pierwsze takie rozwiązanie znacznie utrudni tobie lub osobie, której zlecasz usługi księgowe prawidłowe kwalifikowanie odpowiednich pozycji. Brak przejrzystości w finansach firmy na pewno nie ułatwi zadania na początku Twojej drogi w świecie biznesu. Po drugie oferty banków kierowane do firm są niekiedy korzystniejsze niż te dla klientów indywidualnych. W szczególności zakres świadczonych usług np. opłacanie składek do ZUS/KRUS, podatku do urzędu skarbowego, preferencyjne pożyczki dla firm i inne.

Musisz także wiedzieć, że od 1 stycznia 2017 r. transakcje zawierane między przedsiębiorcami o wartości powyżej 15 000 zł obligatoryjnie muszą zostać dokonane z użyciem rachunku płatniczego. Wyłączona jest więc możliwość posłużenia się gotówką. Dokładny przepis poniżej – Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej.

Art. 22.1. Dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, w każdym przypadku gdy:

1) stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz

2) jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza równowartość 15 000 zł, przy czym transakcje w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania transakcji.

rachunek bankowy, jednoosobowa działalność gospodarcza

Tax Credits | Flickr CC

 

Umowa o świadczenie usług księgowych

Jeżeli nie chcesz zaprzątać sobie głowy prowadzeniem księgowości kolejną umową jaką przyjdzie Ci podpisać będzie właśnie umowa o świadczynie usług księgowych. Jest to umowa nienazwana, a więc w kodeksie cywilnym nie znajdziesz przepisów bezpośrednio jej dotyczących. Jednak z powodzeniem będą miały zastosowanie przepisy dotyczące umowy zlecenia oraz przepisy części ogólnej czy rozdział z zakresu zobowiązań.

W takim dokumencie powinny znaleźć się oświadczenia potwierdzające uprawnienia  i kompetencje danego biura rachunkowego. Najlepiej w formie tzw. warranties & representations. Biuro powinno także posiadać ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej na co także warto zwrócić uwagę.

Jednym z najważniejszych postanowień będzie także określenie zakresu przedmiotowego podpisywanego kontraktu.  Precyzyjne wskazanie usług świadczonych na naszą rzecz przez biuro rach.  zapobiegnie ewentualnym niedopowiedzeniom i pozytywnie wpłynie na relacje stron. Na początku dokładnie ustal swoje potrzeby, a więc zastanów się jakich konkretnie świadczeń wymagasz od księgowego np. prowadzenie księgi przychodów i rozchodów, odprowadzanie składek do ZUS i zaliczek na podatek dochodowy itp. Możesz także sprawdzić na stronie internetowej danego biura jakie usługi ma w ofercie.

Nie mniej istotne są przepisy, w których mowa o warunkach i terminach rozwiązania umowy. Tutaj zwróć szczególną uwagę na długość ich trwania, podmiot któremu składania się oświadczenie oraz przesłanki jakie muszą zostać spełnione (jeżeli zostały wskazane w treści).

Outsourcing usług księgowych jest popularnym zjawiskiem w środowisku gospodarczym. Przedsiębiorcy wolą zlecić wykonanie tych obowiązków profesjonalistom i skupić się na komercyjnej stronie biznesu. Jestem zwolennikiem takiego rozwiązania, chociaż podstawową wiedzę z zakresu finansów i rachunkowości powinien posiadać każdy prowadzący działalność gospodarczą.

księgowa, jdg, jednoosobowa działalność gospodarcza

felle2 | Flickr CC

 

Wskazówki

Wskazane przeze mnie powyżej umowy są niezwykle istotne z punktu widzenia osoby rozpoczynającej swój biznes. Dzięki ich zawarciu możesz wykonać obowiązki nałożone przez ustawodawcę oraz stworzyć niezbędne warunki do funkcjonowania przedsiębiorstwa. Każda z nich będzie także generować koszty. Staraj się negocjować warunki. Konkurencja na rynku jest duża – bez problemu znajdziesz inne biuro lub bank oferujące takie same lub porównywalne usługi czy produkty.

Dokładnie czytaj każdy dokument, który podpisujesz. Jeżeli nie rozumiesz niektórych postanowień poproś o wytłumaczenie. Nie krępuj się, nikt nie zna się na wszystkim. Obowiązkiem drugiej strony jest przedstawienie konkretnych regulacji w sposób jasny i zrozumiały. Jeżeli umowa jest skonstruowana w sposób skomplikowany, z licznym załącznikami i niezrozumiałymi zwrotami to po prostu jej nie podpisuj.

Pamiętaj, że z punktu widzenia prawa jesteś przedsiębiorą, a więc podmiotem profesjonalnie wykonującym określoną działalność. W związku z tym minimalne standardy ochrony zapewnione przez ustawodawcę są niższe, niż w przypadku konsumentów (por. przepisy o rękojmi za wady rzeczy sprzedanej w kodeksie cywilnym). Wymagania stawiane przez prawo są także wyższe. Przykładowo, we wspomnianym kodeksie możesz znaleźć artykuł o następującej treści:

Należytą staranność dłużnika w zakresie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej określa się przy uwzględnieniu zawodowego charakteru tej działalności.

W praktyce oznacza to, że sposób spełnienia świadczenia (czynności, które zobowiązałeś się wykonać) będzie oceniany (przez sąd w przepadku zaistnienia sporu) w sposób bardziej rygorystyczny, z uwzględnianiem standardów obowiązujacych w danej branży. Zwróć także uwagę, ze okres przedawnienia roszczeń z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej wynosi 3 lata, a nie 10.

Dzisiejszy artykuł jest dosyć rozległy. Bardzo się cieszę, że sprostałeś wyzwaniu i dotarłeś do samego końca. Chciałem przekazać jak najwięcej praktycznych wskazówek ułatwiających założenie własnej firmy.  Oczywiście takich niuansów jest o wiele więcej. Masz jakieś pytania? Chcesz poruszyć inny aspekt związany z zakładaniem firmy? Kwestia, która cię szczególnie interesuje nie została poruszona? Pisz śmiało w komentarzach.

Mam dla Ciebie jeszcze jedną ważną informację. Właśnie utworzyłem własny newsletter. Jest ciągle “w budowie”, jednak już teraz możesz się zapisać i być na bieżąco ze wszystkimi wpisami. Wystarczy, że klikniesz w przycisk poniżej.

ZAPISZ SIĘ NA NEWSLETTER

jednoosobowa działalność gospodarcza, jdg, zakładanie

Rachel Sung | Flickr CC

 

zakładanie działalności gospodarczej, własna firma

Jak założyć jednoosobową działalność gospodarczą? cz. I

Jedną z form prawnych prowadzenia biznesu w Polsce jest tzw. jednoosobowa działalność gospodarcza (dalej: JDG). Według raportu Głównego Urzędu Statystycznego (GUS) z 2016 roku w ewidencji działalności gospodarczych znajdowało się  2 963 395 osób fizycznych prowadzących swoją firmę. Tak duża liczba potwierdza dużą popularność tej formy prawnej. Dla porównania zarejestrowanych spółek z o.o. jest ponad 7 razy mniej.

Dzisiaj opiszę Ci zagadnienia prawne z którymi niewątpliwie przyjdzie Ci się zmierzyć w przypadku samodzielnego zakładania działalności.

W jaki sposób można założyć działalność gospodarczą?

Do wyboru mamy dwa podstawowe tryby zaproponowane przez ustawodawcę, a mianowicie:

I. Tryb tradycyjny – polega na złożeniu wizyty w Urzędzie Gminy i wypełnieniu papierowego formularza,

II. Tryb internetowy – w tym przypadku po utworzeniu konta w  Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (dalej: CEIDG) i  zalogowaniu składamy wypełniony wniosek on-line wraz z elektronicznym podpisem.

Alternatywne sposoby :

– pobranie i złożenie papierowego wniosku w  gminie, który następnie zostanie przekształcony na wniosek elektroniczny,

– przesłanie papierowego wniosku listem poleconym na adres gminy (w tym przypadku podpis wnioskodawcy musi być notarialnie poświadczony),

– bez tworzenia konta w CEIDG i logowania, przygotowanie wniosku on-line i podpisanie go w dowolnej gminnie (kluczowe będzie zapamiętanie numeru wniosku).

Wniosek musi zostać złożony na urzędowym formularzu CEIDG-1 (znajdziesz w zakładce Wzory dokumentów) Zwróć uwagę, że wniosek ten stanowi jednocześnie zgłoszenie do ZUS/KRUS, GUS oraz Urzędu Skarbowego. W rezultacie nie musisz podejmować dodatkowych czynności w celu otrzymania numeru REGON czy NIP. Zostaną nadane z urzędu.

W przypadku składania wniosku on-line konieczne będzie złożenie elektronicznego podpisu.  Możesz go złożyć jeżeli posiadasz certyfikat kwalifikowany (płatny) lub profil zaufany ePUAp (Elektroniczna Platforma Usług Administracji Publicznej). Szczególnie zachęcam Cię skorzystania z tej drugiej opcji. Wystarczy złożyć właściwy wniosek (kliknij tutaj) i potwierdzić w dowolnym Punkcie Potwierdzającym na terenie Polski. Dzięki temu będzie mógł nie tylko założyć JDG, ale także załatwić sprawę w ZUS czy Urzędzie Skarbowym. Co więcej, korzystanie z tegoż profilu jest całkowicie bezpłatne.

formularz ceidg-1

Źródło: www.ceidg.gov.pl

 

Jak prawidłowo ustalić firmę przedsiębiorcy?

Prawidłowe wypełnienie wniosku będzie wymagało od Ciebie zdefiniowania istotnych kwestii z punktu widzenia prowadzenia działalności gospodarczej.

Pierwszą z nich jest wybranie firmy, czyli oznaczenia przedsiębiorcy, nazwy pod którą będzie funkcjonował w obrocie gospodarczym. W przypadku JDG, w firmie obowiązkowo należy wskazać imię i nazwisko przedsiębiorcy.  Przedstawię to na przykładzie.

Pan Marek Kowalski jest grafikiem komputerowym i postanowił założyć jednoosobową działalność gospodarczą. Wpadł na pomysł aby w firmie znajdowała się również nazwa marki pod jaką będzie prowadził działania marketingowe i sprzedażowe- w jego przypadku będzie to “Marex“.

W rezultacie pełna firma pana Marka brzmi następująco: “Marex Marek Kowalski.

Należy wyjaśnić jeszcze jedno istotne zagadnienie. Czymś innym jest firma JDG czy spółki, czymś innym marka. Przykładowo sieć handlowa Biedronka to marka. Natomiast sama spółka działa pod firmą Jeronimo Martins POLSKA S.A.

Nie jest konieczne dobieranie dodatkowego określenia. Wystarczy samo imię i nazwisko. Wybór należy do Ciebie.

Jak określić przedmiot działalności?

Kolejnym krokiem jest określenie przedmiotu wykonywanej działalności zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (dalej: PKD). W praktyce wskazujesz czym będziesz się zajmował. Jakie usługi będziesz świadczył, co będziesz sprzedawał itp. Do wypełnienia masz łącznie 10 rubryk, w tym jedna z twoich działalności będzie miała charakter przeważający np. gdy planujesz założenie sklepu spożywczego, w którym masz zamiar sprzedawać głównie żywność, napoje i wyroby tytoniowe. Właściwy dla takiego biznesu będzie kod 47.11.Z.

Pamiętaj, że wszystkie kody PKD muszą zostać wprowadzone na poziomie podklasy. Nie wystarczy więc samo wskazanie działu, grupy czy klasy. Dla ułatwienia – na końcu każdego z kodów powinna się znajdować duża litera alfabetu, najczęściej A, B, C, D, E czy Z.

Czym różni się data założenia od daty rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej? 

Data założenia działalności gospodarczej, a więc data wprowadzenia danych do ewidencji przedsiębiorców zawartych we wniosku CEIDG-1 nie musi pokrywać się z datą faktycznego rozpoczęcia działalności. Na taki zabieg pozwala ustawodawca. Określając termin rozpoczęcia działalności gospodarczej weź pod uwagę konieczność płacenia składek na ubezpieczenia społeczne, ponieważ obowiązek podatkowy powstanie właśnie od tego momentu.

działalność gospodarcza, jdg, zakładanie, tworzenie, rejestracja

Erlk HG | Flckr CC

 

Jakie są formy opodatkowania 1-ososbowej działalności gospodarczej?

Ustawodawca pozwala na dowolny wybór formy opodatkowania osobie rozpoczynającej działalność gospodarczą. Do wyboru są następujące opcje:

1 . Zasady ogólne

Opodatkowaniu podlega dochód stanowiący różnicę pomiędzy uzyskiwanymi przychodami, a ponoszonymi kosztami. Obowiązuje skala podatkowa według której dochód do wysokości 85.528,00 zł podlega 18 % stawce podatkowej. Po przekroczeniu tej kwoty stawka podlega podwyższeniu do 32%.

przychody – koszty = dochód

Największą korzyścią wyboru tej formy jest możliwość zaliczania do kosztów uzyskania przychodu wielu wydatków związanych z prowadzeniem biznesu. W ten sposób podstawa opodatkowania ulega znacznemu zmniejszeniu z korzyścią dla podatnika.

2. Podatek liniowy

Podobnie jak w przypadku zasad ogólnych opodatkowaniu podlega dochód. Tym razem stawka podatku nie zmienia się wraz ze wzrostem uzyskiwanych dochodów – jest stała i wynosi 19%.

Jednak w przypadku podatku liniowego nie obowiązuje kwota wolna od podatku – 3091 zł (stan na 16.11.2016 r.), nie można korzystać z ulg podatkowych ani rozliczać się wspólnie z małżonkiem.

3. Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych

Wybór tej formy opodatkowania powoduje objęcie podatkiem przychodów. Nie ma możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania poniesionych kosztów jak to było we wcześniejszych formach. Nie każdy też może skorzystać z tego sposobu. Katalog podmiotów uprawnionych został wskazany w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów uzyskiwanych przez osoby fizyczne. 

Obwiązuje 5 różnych stawek: 3%; 5,5%; 8,5%, 17% oraz 20%.  Wysokość stawki będzie uzależniona od rodzaju wykonywanej działalności. Przed wyborem tej formy opodatkowania należy dokładnie przejrzeć katalog działalności wyłączonych spod działania ustawy. Przykładowo z ryczałtu nie mogą korzystać osoby świadczące usługi finansowe, ubezpieczeniowe czy prawne.

4. Karta podatkowa

Karta podatkowa jest natomiast zryczałtowanym podatkiem od dochodu. Jednak wysokość płaconego podatku nie jest bezpośrednio skorelowana z wysokością faktycznie uzyskanego dochodu. O wysokości należnej daniny decyduje naczelnik właściwego urzędu skarbowego. Stawki podatku corocznie są podawane w obwieszczeniu przez ministra finansów. Ich wysokość zależna jest głównie od liczby osób zamieszkujących w miejscowości wykonywania działalności gospodarczej oraz liczby zatrudnianych pracowników.

Możliwość skorzystania z karty podatkowej tak jak w przypadku ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych została przez ustawodawcę znacznie ograniczona.

Wybór formy opodatkowania najlepiej oprzeć o rzetelną analizę finansową ze szczególnym uwzględnieniem potencjału przedsiębiorstwa do generowania kosztów, charakterystyki branży oraz celach założonych w planie biznesowym.

Co dalej?

Wymienione powyżej punkty formularza CEIDG-1 stanowią podstawę działania Twojego biznesu.  Właśnie dlatego tak ważne jest zastanowienie się nad mądrym wyborem każdej z tych pozycji. Stworzenie efektywnie działającego modelu biznesowego wymaga harmonizacji działań na wielu płaszczyznach . Jednymi  nich są właśnie kwestie prawne i podatkowe.

W II części cyklu znajdziesz inne ważne aspekty zakładania JDG. Dowiesz się  m.in. na co zwracać uwagę przy zawieraniu podstawowych umów towarzyszach rozpoczęciu prowadzeniu biznesu tj. umowa najmu, rachunku bankowego czy umowy z biurem rachunkowym.

Mam nadzieję, że podobał Ci się wpis i wyniosłeś z niego wiele praktycznych informacji.  Jeżeli masz jakieś pytania związane właśnie z stroną prawną zakładania JDG pisz śmiało w komentarzach. Pokaż artykuł znajomym, może ich też zainteresuje.

 

“The way to get started is to quit talking and start doing.” 
Walt Disney

 

zakładanie działalności gospodarczej, własna firma

eko | Flickr CC

 

opodatkowanie, FIZ, CIT, fundusz inwestycyjny zamknięty

Opodatkowanie Funduszy Inwestycyjnych Zamkniętych (FIZ) – nowy pomysł rządu na oszczędności?

W dniu 31 października 2016 r. na stronie Sejmu opublikowany został projekt ustawy w sprawie zmiany ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czyli tzw. PIT oraz CIT. Z punktu widzenia przedsiębiorcy szczególnie interesujące są postanowienia dotyczące podatku od osób prawnych, a w szczególności funduszy inwestycyjnych zamkniętych tzw. FIZ.

Dotychczas fundusze korzystały ze zwolnienia od płacenia CIT, tzw. zwolnienia podmiotowego.  W konsekwencji inwestor dokonujący inwestycji za pośrednictwem FIZ nie płacił podatku od osób prawnych ze względu na wybór właśnie tej formy prawnej prowadzenia działalności. Trzeba jednak zaznaczyć, że stworzenie takiego wehikułu inwestycyjnego związane jest z stosunkowo wysokimi kosztami na etapie zakładania, a następnie obsługi jego działalności.

opodatkowanie, FIZ, CIT, fundusz inwestycyjny zamknięty

Ari Zoldan | Flickr CC

Tymczasem niniejszy projekt przewiduje usunięcie zwolnienia i opodatkowanie dochodów uzyskiwanych przez fundusz 19% stawką. W takim przypadku mamy do czynienia z opodatkowaniem dochodu na dwóch poziomach:

I poziom –  CIT płacony przez fundusz.

II poziom –  CIT/PIT płacony przez inwestora.

Wprowadzenie takiego rozwiązania stawia pod dużym znakiem zapytania dalszy sens ich istnienia. Zwłaszcza, że od 1 stycznia 2017 r. dla osób rozpoczynających działalność w formie spółki stawka CIT została obniżona do wysokości 15%.

Trzeba zaznaczyć, że tworzenie takich struktur nie jest rozwiązaniem dla każdego inwestora. Wymaga zaangażowania odpowiednio wysokich środków pieniężnych oraz posiadania wiedzy prawnej, podatkowej i biznesowej. Szczególnie ważne przy takich działaniach jest korzystanie z pomocy profesjonalnych podmiotów świadczących usługi w tym zakresie zwłaszcza, że każda pomyłka może drogo kosztować.

W Polsce fundusze inwestycyjne zostały podzielone na dwa główne typy:

1. Fundusze Inwestycyjne Otwarte (FIO),

w tym Specjalistyczne Fundusze Inwestycyjne Otwarte (SFIO).

2. Fundusze Inwestycyjne Zamknięte (FIZ).

Największym zainteresowaniem inwestorów cieszą się FIZ-y funkcjonujące na polskim rynku od 2004 r.

W uzasadnieniu ww. ustawy autorzy wskazują, że w 2015 r. w Polsce działało 815 funduszy inwestycyjnych, z czego aż 724 stanowiły FIZ-y. Niemal 89% udział w rynku świadczy o niewątpliwej popularności właśnie tego wehikułu inwestycyjnego.

Liczba funduszy inwestycyjnych na koniec 2014 i 2015 roku
2014 r. 2015 r.
Towarzystwa funduszy inwestycyjnych 58 60
Fundusze inwestycyjne, w tym: 681 815
– fundusze inwestycyjne otwarte 40 40
– specjalistyczne fundusze inwestycyjne otwarte 47 51
fundusze inwestycyjne zamknięte 594 724

Źródło: Projekt ustawy w sprawie zmiany ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Co więcej, autorzy podają, że w 2015 r.  fundusze inwestycyjne zamknięte osiągnęły pozytywny wynik z operacji na kwotę 12 mld zł, a zmiana zasad mogłaby skutkować zwiększeniem dochodów sektora finansów publicznych o ok. 2-2,5 mld zł.

Dlaczego?

W uzasadnieniu autorzy projektu zwracają szczególną uwagę na wykorzystywanie FIZ do optymalizacji podatkowej. Poniżej kluczowy fragment.

“(…) Cechy FIZ powodują, iż fundusze te są wykorzystywane do zarządzania majątkiem w szczególności przez podatników dysponujących znaczącym kapitałem, pozwalającym na wykorzystanie efektów skali. Wykorzystanie FIZ w celu optymalizacji podatkowej znajdzie zastosowanie, gdy koszty całkowite związane z utrzymaniem funduszu nie przekroczą wysokości podatku, który inwestor miałby zapłacić prowadząc inwestycje poza strukturą FIZ (średnie roczne koszty nie przekraczają 400 tys. zł). Zatem na utworzenie tego rodzaju prywatnego wehikułu inwestycyjnego mogą sobie pozwolić wyłącznie podmioty inwestujące kwoty rzędu kilkudziesięciu milionów złotych.

Powyższe skutkuje uprzywilejowaniem dużych podatników względem małych i średnich przedsiębiorstw. Sytuacja taka wpływa negatywnie na konkurencyjność mniejszych podmiotów, osłabiając ich pozycję rynkową.     

Pomimo zmiany – ustawą z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku tonażowym – opodatkowującej z dniem 1 stycznia 2014 r. spółki komandytowo-akcyjne, zjawisko wykorzystywanej przez FIZ-y optymalizacji podatkowej nie zostało w pełni wyeliminowane. Miejsce spółek komandytowo-akcyjnych zajęły bowiem podmioty funkcjonujące w innych krajach UE, których systemy prawne przewidują struktury prawne analogiczne do SKA, tj. spółki nieposiadające osobowości prawnej, transparentne podatkowo, dysponujące jednocześnie prawem emitowania papierów wartościowych (np. luksemburska spółka typu SCSp – Société en Commandite Spéciale).”

Z treści uzasadnienia jednoznacznie wynika, że FIZ został zaszeregowany do podmiotów o anty-podatkowym charakterze, służący nieuczciwym przedsiębiorcom do zwiększania swojej przewagi nad konkurentami.

Czy jednak tak jest w rzeczywistości? Zastanówmy się.

Jak zareagował rynek?

Projekt ustawy spotkał się z szeroką krytyką środowiska zgromadzonego wokół rynku kapitałowego w Polsce. Spośród licznych zarzutów najczęściej wskazywano na:

  • zmniejszenie efektywności i konkurencyjności polskiego rynku kapitałowego,
  • odpływ kapitału inwestorów za granicę,
  • negatywny wpływ na polską gospodarkę,
  • przeszacowanie prognozowanych wpływów podatkowych,
  • redukcja liczby FIZ-ów.

… oraz wiele innych. Nie sposób nie zgodzić się z większością podnoszonych argumentów. Plan rozwoju ministra M. Morawieckiego stawia na innowacyjną gospodarkę. Wiele ze wspomnianych funduszy lokuje swoje środki właśnie w takie przedsięwzięcia, aktywnie  wspierając polski rynek start-upów. Nie znajduję uzasadnienia dla zachowań odbierającym możliwość polskim, innowacyjnym przedsiębiorcom konkurowania na rynku globalnym.

Nieuniknione jest wykorzystywanie tegoż wehikułu przez część przedsiębiorców do optymalizacji podatkowej. Jest to logiczne, racjonale zachowanie każdego potrafiącego liczyć przedsiębiorcy. W rezultacie trzeba wypracować rozwiązania idetyfiukjące podmioty, których działalność nie wnosi żadnych pozytywnych skutków w gospodarce, a jedynie zwiększa dochód inwestora. Wprowadzenie takich postanowień jest jak najbardziej możliwe, a zachowanie zwolnienia wpłynie pozytywnie na stan atrakcyjność polskiego rynku dla zagranicznych inwestorów.

Pozostaje czekać i liczyć na racjonalne działanie ustawodawcy. Pewnych rozwiązań po prostu nie warto zmieniać.

Jeżeli masz do mnie jakieś pytania – pisz śmiało w komentarzach. Podziel się ze znajomymi wpisem. Niech wiedzą więcej! Wystarczy kliknąć na jeden z przycisków poniżej.

opodatkowanie, FIZ, CIT, fundusz inwestycyjny zamknięty

401(K) 2012 | Flickr CC

Option pool, program option pool

Czym jest program option pool?

Jednym z najważniejszych elementów odpowiedzialnych za sukces start-upu jest zgrany zespół ludzi dążących do osiągnięcia wspólnie obranego celu. Bardzo często powodzenie całego przedsięwzięcia będzie uzależnione od specjalistycznej wiedzy posiadanej przez samych założycieli lub kluczowych pracowników. Pieniądze nie zawsze będą w stanie zrekompensować braki kadrowe, zwłaszcza że wykwalifikowani specjaliści (np. z branży IT) są bardzo poszukiwani na rynku.

prawo przyłączenia, tag along right, klauzula tag along

Prawo przyłączenia – klauzula tag along

Jednym z podstawowych czynników odpowiedzialnych ze sukces inwestycji venture capital są pomysłodawcy finansowanego projektu (najczęściej będą także udziałowcami spółki). Instrumentem, który pozwala inwestorowi na zatrzymanie wspomnianych osób w spółce portfelowej jest prawo przyłączenia – tag along right.

W przypadku zamiaru zbycia udziałów należących do jednego ze wspólników osobie trzeciej (podmiotowi innemu niż wspólnik), pozostałym udziałowcom będzie przysługiwało uprawnienie do przyłączenia się do planowanej transakcji.

Opcje, umowa inwestycyjna, opcja call, opcja put

Opcje w umowie inwestycyjnej z funduszem venture capital

Inwestor oraz pomysłodawca projektu w celu ułatwienia i przyśpieszenia procesu dezinwestycji mogą wprowadzić do treści umowy inwestycyjnej instrumenty, przyznające uprawnienie do skorzystania z takiej możliwości.

Opcje w transakcjach venture capital będą dotyczyły głównie praw udziałowych w spółce i określały mechanizm związany z ich obrotem. Pozwolą na większą elastyczność w kreowaniu struktury własności w spółce portfelowej.